Fiat su 1993, pròpiu trint’annos a oe, cando dae una costa de su grupu musicale Kenze Neke naschiant is Askra. No est de subra prus a chircare de tènnere contu de s’ambiente e de is tempos de custa gènesi. Kenze Neke (“Guiltless” in inglesu, “Senza colpa” in italianu), comente su tìtulu omònimu de sa cantzone dedicada a Micheli Schirru, anàrchicu sardu giustitziadu dae su regime fascista pro àere petzi pessadu de ochire a su duce.
Is Askra ant collidu finas dae is cumintzos de sa carriera issoro s’ànimu ribelle e antifascista de is frades prus mannos, chi giai si fiant impònnidos che elementu de importu de s’iscena rock isolana, reconnotos e respetados finas a gai de su mare.
In s’interis chi s’Itàlia e sa Sardigna si nche acurtzaiaint a su Berlusconismu e su Partidu Comunista Italianu si nche isciusciaiat, in Thiniscole naschiat unu grupu chi, in annos de discos e cuntzertos, at prodùidu unu crossover in ue nche podimus atzapare influèntzias Punk, Ska, Reggae, Combat e de Folk autòctonu. Is testos issoro, iscritos e cantados in sardu, sighint unu percursu polìticu-istòricu-identitàriu.
“Che askras in sa pedde chi non si nche movent mai”, is paràulas arrotadas de custu grupu ant marcadu unu perìodu chi andat fatu fatu sa publicatzione de is album issoro ma chi sighit a acumpangiare is generatziones de oe. Medas sardos, difatis, sunt crèschidos ascurtende Askra e Kenze Neke e cantende·nde is cantzones issoro. E si mancari in pitzinnia non totu su chi ascurtaiant ddis fiat craru meda, cun su tempus cuddos pensos ant achirridu valore e ant agiudadu a medas a pigare cussèntzia de chi seus sardos, de s’importu de sa lìngua nostra, de sa conditzione de subordinatzione chi sufrit sa Sardigna e de s’importu chi tenet su traballare pro cambiare is cosas.
Dae “A sa Muta!” – de sa mitade de is annos ‘90 – cando is boghes si pesaiant a cantare ca non bi “l’achiant a si callare / ca sa limba de sos sardos nche cherent cantzellare”, pro abboghinare cun Travallu e Misèria is cadenas salariales de sa terra nostra, contende su disacatu de is minadores in Nuraxi; boghende a campu su perìgulu de desertificatzione ambientale e umana de is fogos in is padentes cun Sàmbene.
In is annos a pustis, su contu est sighidu e si nche est ismànniadu, faeddende de Gherra in “Yabastat” (2000), in unu bisu de paghe e liberatzione dae is meres coloniales.
Intre su 2004 e 2006 cun “Hijos” e “Colores… Dolores” si acunortant is cumpàngios de malasorte e isperàntzia in totu su mundu, contende sa repressione chi sufrint is natziones sena istadu. Mai però is Askra ant ismentigadu is eroes nostros, cando – pro esempru – narant in Gramsci ca chie gherrat “non potet e non depet èssere prantu” o cando, sena timoria, faghent eternu a Pepinu Marotto, nende chi“mòriat peri su chelu si no at corazu de nos gollire unu poeta”!
Sa mùsica est un’arma manna pro fàghere crèschere sa cussèntzia polìtica e natzionale de is sardos e diat èssere bellu a pòdere ascurtare semper giòvanos chi cantant sa terra nostra impreende is lìnguas nostras – gasi comente fàghent is C4, chi ant a acumpangiare is Askra in custa die de mùsica pro afestare is trint’annos dae sa nàschida de su grupu.
Sa note de su 5 de austu, dae su palcu de Sa Calitta (in Thiniscole, Loc. Istanzolu), is Askra ant a isparghinare una àtera boghe de denuntzia e de isperu. In su tzelebrare is trint’annos de carriera, ant a iscùdere is notas acutzas issoro contra a is abusos, a is disastros e a is infàmias chi sa Sardigna est ancora oe aguantende pustis de sèculos.
Est pro custu chi Assemblea Natzionale Sarda at a èssere inie dae is 5 de merie. Nos ais a pòdere agatare in sa pratza de su cuntzertu, bosi ais a pòdere gosare su cuntzertu cun nois e si bosi praghet su chi faghimus pro fàghere crèschere sa cussèntzia natzionale, nosi podeis sustentare cun una donatzione o comperende su merchandising nostru.
Sena dudas, suta de su palcu, su pùblicu de amantiosos at a divènnere unu coro ùnicu e at a cantare a ispramadura paris cun issos. Sa ura est chi dae sa die imbeniente, cuddas cantzones, cuddu ànimu, e cuddos sentidos torrent a dare a fèminas e òmines sa voluntade de s’impinnare totus paris pro realizare cuddu bisu de libertade e de autodeterminatzione chi is Askra, cun costàntzia e coerèntzia, no ant mai acabadu de cantare.
A cheres èssere unu de nois? Iscrie·ti a ANS!
Nos cheres agiudare? Imbia·nos una e-mail a info@assembleasarda.org o sustene·nos cun una oferta.